قسمت تلخ ماجرا وقتيه كه به تلخ بودنش عادت كني

دايناسور

دنياي جالبيه
بد بودن حالت طبيعي مردم شده
اونقدر كه وقتي يه نفر يه بار مناسب برخورد مي كنه همه وحشت زده مي شن
قبلا جنون آني باعث اتفاقات محيرالعقول مي شد الان شعور آني
!!!در مورد نوع دائمي اش هم كه تا حالا هيچ نمونه اي مشاهده نشده

يكي منو آروم كنه

لعنت به اين وضعيت لعنتي
ماهور! من پتك تو رو مي خوام
مي خوام هر چي اطرافمه پودر كنم
فكر نكنيد كم آوردم
نه كم نمي آرم
آفريده نشده كسي كه من جلوش كم بيارم
...

تو اين مورد ديگه نميشه با من شوخي كرد

من اجازه نمي دم خراب بشه
من اجازه نمي دم خراب بشه
من اجازه نمي دم خراب بشه
من اجازه نمي دم خراب بشه
من اجازه نمي دم خراب بشه
من اجازه نمي دم خراب بشه
من اجازه نمي دم خراب بشه
من بهت اجازه نمي دم خرابش كني
من لهت مي كنم اگه پاتو از گليمت جلو تر بذاري
حتي فقط چند ميلي متر
من بهت اجازه نمي دم
من مثل قبل نيستم
من كسي رو كه بخواد جلوم وايسه پودر مي كنم
اگه باورت نمي شه امتحان كن ببين چجوري حالتو مي گيرم
من مي تونم
تو كه از هيچ كمتري

كعبه منم

:دلم نيومد كاملش رو ننويسم

مژده بده مژده بده يار پسنديد مرا

سايه او گشتم و اوبرد به خورشيد مرا

جان دل و ديده منم گريه خنديده منم

يار پسنديده منم يار پسنديد مرا

كعبه منم قبله منم سوي من آريد نماز

کان صنم قبله نما خم شد و بوسيد مرا

پرتو ديدار خوشش تافته در ديده من

آينه در آينه شد ديدمش و ديد مرا

آيينه خورشيد شود پيش رخ روشن او

تاب نظر خواه و ببين كاينه تابيد مرا

گوهر گم بوده نگر تافته بر فرق فلک

گوهری خوب نظر آمد و سنجيد مرا

نور چو فواره زند بوسه بر اين باره زند

رشك سليمان نگر و غيرت جمشيد مرا

هر سحر از کاخ کرم چون که فرو می نگرم

بانگ لک الحمد رسد از مه و ناهيد مرا

چون سر زلفش نكشم سر ز هواي رخ او

باش كه صد صبح دمد زين شب اميد مرا

پرتو بي پيرهنم جان رهاكرده تنم

تا نشوم سايه خود باز نبينيد مرا

كعبه منم

قبله منم

سوي من آريد نماز

كان صنم قبله نما

خم شد و بوسيد مرا

يه درياي صاف و آبي بعد از طوفان

گفتني ها رو گفتم
براي اولين بار
بدون هيچ ترسي
بدون اين كه فكر كنم بعدش چي ميشه
هر چي از دلم گذشت رو به زبون آوردم

چقدر خوبه كه هستي

شاه شوريده سران

گر من از سرزنش مدعيان انديشم
شيوه مستي و رندي نرود از پيشم

زهد رندان نو آموخته راهي بدهيست
من كه بد نام جهانم چه صلاح انديشم

شاه شوريده سران خوان من بيسامان را
زانكه در كم خردي از همه عالم بيشم

بر جبين نقش كن از خون دل من خالي
تا بدانند كه قربان تو كافر كيشم

اعتقادي بنما و بگذر بهر خدا
تا در اين خرقه نداني كه چه نادرويشم

شعر خونبار من اي باد بدان يار رسان
كه زمژگان سيه بر رگ جان زد نيشم

من اگر باده خورم ورنه چه كارم با كس
حافظ راز خود و عارف وقت خويشم

به مناسبت شب يلدا

رد پاي مهتاب
مي رود تا سر آن برکه آب
حال مهتاب خراب است خدايا درياب
چه عذابي است که او افسرده
نکند او مرده
ولي از غيب خبر مي رسدم
مه تو رفته به خواب
حال مهتاب خراب است خدايا درياب
ياد آن روز به خير

من اشتباه کردم
فقط چون به ف قول دادم صبر می کنم
من گفتم وقتی بشکنه دیگه هر جور بچسبونیش بازم معلومه که یه بار شکسته
حس تلخی دارم
خیلی تلخ
کاشکی این بازی رو شروع نمی کردم
نمی دونم
شایدم الان دیگه خیالم برای همیشه راحت بشه
لعنت به من
و به این احساس تلخ

ميدوني دوستت دارم . نقطه

...
ميشه ايندفعه نريم سر خط
من دلم مي خواد ادامه بدم
نمي خوام از اول شروع كنم
!!!

شدم آن عاشق ديوانه كه بودم

ولي مطمئنم نمي ذارم گذشته تكرار بشه

زندگي برگ بودن در مسير باد نيست
امنحان ريشه هاست

...اينو توي وبلاگ يكي از دوستاي يكي از دوستاي گذشته ام خوندم

نمي دونم چرا نمي ذارم اين خاطره ها گم شه

بر لحاف فلك افتاده شكاف

پنبه مي بارد از اين كهنه لحاف

هستي

و من بودنت رو باز هم حس مي كنم

:(

چقدر از شنيدن خبر فوت محمود علي قلي ناراحت شدم

گفتن سرطان ريه داشته

تف به مملكتي كه نشه توش نفس كشيد

وقتي تو به نماز مي ايستي من چونان به تو مي نگرم كه گويي تو تنها مخلوق مني

و تو همچنان در انديشه خدايان ديگري

...

دیر اومدی ای رفته
طعمت از دهن افتاد
دل، دلزده شد از تو
آهنگ تو رفت از یاد

من نگاهم ديگه دنبال تو نيست
دلمو پس مي گيرم مال تو نيست
...

معذرت مي خواي؟
و من اونقدر بزرگوارم كه تو رو مي بخشم؟
…
فكر نمي كني توقع زيادي داري؟
نمي دوني تنهايي يعني چي؟
خيلي چيزهارو نميشه ديگه جبران كرد
وقتي شكست هر جوري هم بهم بچسبونيش مثل اولش نميشه
خودم كه شكستنشو ديدم كه مي دونم مثل اولش نمي شه!
و تو منتظري كه من بچسبونمش
و تو فكر مي كني شايد حالا از اولش هم محكمتر بشه
ولي من يادمه چطور شكست
و من يادمه كه مي گفتي با خشتهاي مقوايي نميشه روي آب خونه ساخت
…

نمي دونم
همه چي اونقدر زود اتفاق مي افته كه نمي توني تصميم بگيري و با فكر عمل كني
وقتي تو دنبالش هستي ازت فرار مي كنه
كلي احساس براش خرج مي كني ولي هيچي جواب نمي گيري
تصميم مي گيري بي خيال شي
از قيد همه نگراني و دلتنگي و دلشوره ها خودتو رها مي كني
مي خواي فراموش كني
نميشه
پس حستو پنهان مي كني
با خودت مي جنگي و با خدا درگير مي شي
كلي درد جديد رو قبول مي كني كه درد قبلي يادت بره
كم كم موفق مي شي كه عادت كني به نداشتنش
كم كم باور مي كني كه حالا كه نداريش خوشبخت تري
داري مطمئن مي شي كه چقدر خوب و به موقع تصميم گرفتي فراموشش كني
ديگه نه بهش فكر مي كني نه برات مهمه
كاملا توي اعماق روحت دفن مي شه
...
مي گذره
...
يه اتفاق بي ربط
يه تصادف واقعا مسخره
نمي دونم اسمشو چي مي شه گذاشت
آخه تصادفي هم نبوده چون خودت هم توش موثر بودي
...
لعنت به اين احساس مبهم
...
مي گه كجا بودي
چرا هيچ خبري ازت نبود
حتي پيش خودش فكر نمي كنه كه شايد اگه مي خواست مي تونست خبري ازت بگيره
مي گه دلش تنگ شده بوده و چقدر خوب شد كه اين اتفاق يا تصادف رخ داد
نمي دوني باور كني يا نه
خوب عاقلانه اينه كه باور نكني
تصميم مي گيري عاقلانه رفتار كني
مي گه خوشحال شده از اينكه دوباره تو هستي
دلت مي لرزه
اون حسي كه با كلي درد و بدبختي خاموشش كرده بودي داره شعله ور مي شه
بازم با خودت مي جنگي
خودتو لعنت مي كني كه چرا اجازه دادي اين اتفاق بيفته
خوب مي دوني كه مثل قبل نيستي
مي دوني اينبار ديگه نمي توني اونجوري مبارزه كني
...
لعنت به اين احساس مبهم
...

I am always available and ready to help. But part of this help is to take my hands off the seat and let you ride the bike for few meters.

چيكاره اي؟

كلي دنبالش گشتم، كلي زمان و انرژي صرف كردم، جالب اينه كه حالا كه پيداش كردم مي بينم كه اصلا لازمش ندارم
شاياي عزيز مي گفت وقتي داري يك گزارش يا مقاله مي نويسي اول عنوانشو بنويس و هر چند پاراگراف يكبار برگرد ببين چيزي كه م ينويسي مرتبط با عنوان هست يا نه، نكنه به بيراهه بري
!چقدر دلم براش تنگ شده
!سه سال باهاش كار مي كردم و حالا كه بهش فكر مي كنم حس مي كنم اون روزا چقدر دور و دست نيافتنيه
...
فكر مي كنم لازمه موضوع كارامو با فونت بزرگ بنويسم و بچسبونم گوشه مانيتور! يا يه جايي گوشه ذهنم و اميدوارم كه هر چند پاراگراف يكبار برگردم و ببينم بايد به كدوم سمت برم
...خدايا يه كاري كن كه يادم نره براي چي اينجا اومدم

شاه شمشاد قدان خسرو شيرين دهنان
كه به مژگان شكند قلب همه صف شكنان
مست بگذشت و نظر بر من درويش انداخت
گفت اي چشم و چراغ همه شيرين سخنان
تا كي از سيم و زرت كيسه تهي خواهد بود
بنده من شو و برخور زهمه سيم تنان
كمتر از ذره نئي پست مشو مهر بورز
تا به خلوتگه خورشيد رسي چرخ زنان
بر جهان تكيه مكن ور قدحي مي داري
شادي زهره جبينان خور و نازك بدنان
پير پيمانه كش من كه روانش خوش باد
گفت پرهيز كن از صحبت پيمان شكنان
دامن دوست بدست آر و زدشمن بگسل
مرد يزدان شو و فارغ گذر از اهرمنان
با صبا در چمن لاله سحر مي گفتم
كه شهيدان كه اند اين همه خونين كفنان
گفت حافظ من و تو محرم اين راز نه ايم
از مي لعل حكايت كن و شيرين دهنان

من لذتي رو تجربه كردم كه مطمئنم تو هيچوقت نمي توني تجربه كني

....

!لذت دوست داشتن تو

كاشكي مي شد يه چيزايي رو شيفت ديليت كرد
اين خاطره ها داره خفه ام مي كنه

خدايا
كاشكي كم صبرتر منو مي آفريدي
كاشكي نامهربون تر بودم
كاشكي مي تونستم خيلي حرفارو بزنم
كاشكي براي هر كار بهترين راهو انتخاب نمي كردم
كاشكي خيلي خيلي عادي بودم
حتي رك حرف زدنم چيزي رو حل نمي كنه
نه عقلي به جايي رسيدم نه با احساس نه عقلي احساسي
فكر مي كنم بايد يه چيز ديگه اي هم باشه
كاشكي مثبت بودم يا حالا كه نمي شه منفي منفي منفي بودم
حداقل تكليفم معلوم مي شد
قديما راست مي گفتن يا رومي روم يا زنگي زنگ
نه اونقدر كه بايد خوبم كه دوستم داشته باشي نه اونقدر بدم كه بتونم تو رو بي خيال شم
خدايا
ساده زندگي كردنو يادم بده
از اين همه پيچيدگي كه خودم براي خودم توي كارام درست مي كنم خسته شدم
از اين همه ابهام خسسسسسسسسسسسسسسته شدم
نه خودم مي فهمم چيكار دارم مي كنم نه كسي مي فهمه من دارم چيكار مي كنم نه من مي فهمم بقيه دارن چيكار مي كنن حتي از كاراي تو هم سر در نمي يارم
بهم جرات بده
راهي كه تا حالا مي رفتم اسمش راه خوب بود
حالا كه اين راه منو به هدفم نمي رسونه بايد جيكار كنم؟
بايد اون يكي راهو هم امنحان كنم؟ يعني همون راه بده؟ اگه بده كه منو به چيزي كه مي خوام نمي رسونه!
اگه برسونه پس چرا بده؟ راه خوبه هم كه نرسوند! پس كجاش خوب بود؟
پس اشكال از چيزيه كه من مي خوام؟ خوب خودت منو با اين خواسته ها آفريدي!
خدايا خسته شدم از اين همه فكر و سوال بي سر وته!
باورم نمي شه چطور ميشه عادي و راحت و بي سوال زندگي كرد؟
مگه اصلا مي شه! ولي انگار مي شه چون دور و برم كلي از نمونه هاشو ديدم
كسايي كه حس مي كنم چقدر خواسته هاشون كوچيكه! چقدر زندگيشون محدود و بي خوده!
كسايي كه سوال براشون پيش نمي آد و لازم نيست هيچوقت انتخاب هاي سخت داشته باشند
ولي همونا دارن راضي و خوشبخت زندگي مي كنن!
حد اقل همون چيزه بي خودي كه مي خواستن رو بهش رسيدن!
خدايا كدومش درسته؟
خدايا يه كاري كن!
فقط حالمو نگيرااا!
اينا رو به تو مي گم واسه اينه كه مي دونم مي دوني ته دلم چي مي گذره
مي دونم مي دوني شاكرم
فقط درد دل بود

چقدر خوبه وقتي شك داري يه نفر تاييدت كنه

عشق من با خط مشكين تو امروزي نيست

!دير گاهي است كر اين جام هلالي مستم

...نمي دونم

!هميشه نگفته هام از گفته هام بيشتره

!!!يه كاري كن ديگه

چقدر اين هوا دوست داشتنيه
هواي تازه وخنك و نم دار يه صبح آباني
ميشه چشماتو ببندي، يه نفس عميق بكشي و تصميم بگيري كه امروز يه روز خاص و متفاوت باشه

ميشه از اين همه سادگي و پاكي لذت ببري

ميشه حالا كه حسشو داري از همه چيزهاي روزمره و تكراري لذت ببري

باور مي كني، حتي ميشه از لذت بردنت هم لذت ببري

...........

مي خوام صدات بزنم

!!!مگه ميشه هزار بار صداش بزني و جواب نده
ميدونم كه ميشنوي و ميبيني
...مي گن همين صدا زدن من، جواب توئه
كمكم كن بازم صدات بزنم

نگران

نمي دونم چه جوري ميشه تعريفش كرد

انگار يه چيزي داره قلقلكم مي ده

دلم مي خواد برم كوه، مي خوام تنها باشم

مي خوام فقط يك روز نگران نباشم

نگران پايان نامه اي كه روش كار نكردم

نگران كاراي ناقصي كه روي ميزم جمع شده

نگران مقاله هايي كه نخوندم

نگران تمرين هايي كه حل نكردم و هنوز براي استادام نفرستادم

نگران تلفن هايي كه نزدم

نگران آدمايي كه بايد مي رفتم مي ديدمشون و نرفتم

نگران مسئوليت هاي جديدي كه با اين كه مي دوستم وقتشو ندارم ولي قبول كردم

نگران لحظه هايي كه بايد با پدر و مادرم مي گذروندم ولي پشت مانيتور مي گذره

....نگران نگراني هام

خسته ام خيلي

شكر

...خدايا به خاطر تمام چيزهايي كه خواستم و بهم ندادي شكر

دوستت دارم

الانم يكي از اون لحظه هاست كه فكر مي كنم چقدر خوبه كه هستي

من خوشبختم كه تو رو دارم و مطمئنم كه اين احساس رو هيچ جور ديگه نميشه تجربه كرد

در تنهاترين تنهايي ها و تلخ ترين لحظه ها هر وقت يادت از دلم رد شد كنارم بودي

دوست داشتنت رو حس مي كنم

هميشه برام وقت داشتي

بعضي وقتا فكر مي كنم نكنه چون هر وقت مشكل دارم سراغت ميام ازم برنجي

مي دونم كه منو خوب مي فهمي

چقدر خوبه كه مال مني

بنده آصف عهدم دلم آزرده مكن

كه اگر دم زنم از چرخ بخواهد كينم

....

دلم فقط گريه مي خواد

چرا هر وقت فكر مي كنم درست شده، حالمو مي گيري؟

مگه شاكر نبودم؟

تو كه منو مي شناسي... ميدوني ديگه نمي تونم

تنهام نذار

...

كاروان رفت و تو در خواب و بيابان در پيش
كي روي ره زكه پرسي چه كني چون باشي

ساغري نوش كن و جرعه بر افلاك فشان
چند و چند از غم ايام جگر خون باشي

:(

خودت ميدوني منتظر بودن چقدر سخته

منتظرم

....مي خوام سجده بعديم از روي شكر باشه نه از روي نياز

!ببينم چيكار مي كني

من اومدم

!امروز اولين روز از ادامه زندگي منه
!تصميم گرفتم از اين جا به بعدشو يجور ديگه باشم
...اين دفعه ديگه تنهام نذار