ويرانه نه آنست كه جمشيد بنا كردويرانه نه آنست كه فرهاد فرو ريختويرانه دل ماست كه با هر نظر دوستصد بار بنا گشت و دگر بار فرو ريخت
عنقا شكار كس نشود دام بازچينكان جا هميشه باد به دست است دام را
در بزم دور يك دو قدح دركش و برويعني طمع مدار وصال دوام را
اي دل شباب رفت و نچيدي گلي زعيشپيرانه سر مكن هنري ننگ و نام را
حافظ مريد جام مي است اي صبا برووز بنده بندگي برسان شيخ جام را
