خوابم مياد و خسته ام

ياد تو به من آرامش مي ده

آرزو مي كنم سال خوبي داشته باشيد

بيراهه ها به مقصد خود ساده مي رسند
اما مسير جاده به بن بست مي رود

دلتنگتم

پر كن پياله را

پر كن پياله را
كين آب آتشين
ديري است ره به حال خرابم نمي برد
اين جام ها -كه در پي هم مي شود تهي-
درياي آتش است كه ريزم به كام خويش
گرداب مي ربايد و آب ام نمي برد
من با سمند سركش و جادويي شراب
تا بي كران عالم پندار رفته ام
تا دشت پرستاره انديشه هاي گرم
تا مرز ناشناخته هاي مرگ و زندگي
تا كوچه باغ خاطره هاي گريزپا
تا شهر يادها

ديگر شراب هم جز تا كنار بستر خوابم نمي برد

هان اي عقاب عشق
از اوج قله هاي مه آلود دور دست
پرواز كن تا به دشت غم انگيز عمر من
آنجا ببر مرا كه شرابم نمي برد
آن بي ستاره ام كه عقابم نمي برد

در راه زندگي
با اين همه تلاش و تمنا و تشنگي
با اين كه ناله مي كشم از دل كه "آب... آب"
ديگر فريب هم به سرابم نمي برد
ديگر فريب هم به سرابم نمي برد
پر كن پياله را
...

مهمترين و تاثيرگذارترين اتفاقهاي زندگي من كاملا اتفاقي بودن...

مثل وقتي كه توي نمايشگاه دنبال كتاب كليدر گشتم و تو رو پيدا كردم

:)

!پ.ن: كليدر رو هنوز نه پيدا كردم و نه خوندم

دلم تنگ شده بود براي حسي كه موقع خوندن نوشته هات دارم