يه دوستي حرف خوبي مي زد

مي گفت فشار هاي بيروني هيچوقت خسته نمي شن

در هر شرايطي هستند و هيچوقت كوتاه نميان

يا بايد اونقدر به چيزي كه مي خواي و راهي كه ميري اعتقاد داشته باشي كه بتوني مقاومت كني

يا بايد به مرور خرد شدنت رو نگاه كني

اشتباه تو اينه كه فكر مي كني خيلي فرصت داريم

نمي دونم چه جوري بهت بفهمونم لحظه هايي كه مي گذرن ديگه برنمي گردن

اين روزها توي زندگي من و تو تكرار نمي شه

همتم بدرقه راه كن اي طاير قدس

كه دراز است ره مقصد و من نوسفرم

ديروز شنيدم يكي از دوستاي قديمي 6ماه پيش از پايان نامه فوق ليسانسش دفاع كرده... يه جورايي هم خوشحال شدم هم ناراحت، خوشحال از اينكه بالاخره غم و غصه هاي قبل از دفاع براش تموم شد و ديگه آب خوش از گلوش پايين مي ره... و ناراحت شدم از اينكه اين دوستم تا وقتي دفاع نكرده بود و كمك مي خواست به من زنگ مي زد و منم هر جور مي تونستم كمكش مي كردم و براش وقت مي گذاشتم ولي بعدش حتي يه اس ام اس هم نزد كه بپرسه حالت چطوره! البته من مي دونم زندگي سخت شده و هر كس خيلي كار داره و سر همه شلوغه و نبايد توقعي داشته باشم و اگه كمكي هم مي كنم به خاطر حس خوبيه كه موقع كمك به ديگران دارم... ولي بالاخره از يه به اصطلاح دوست 5-6 ساله نبايد انتظار داشت كه جواب اس ام اس هاي دوستش رو بده؟؟

خدايا منو از هر چه غير از خودت بي نياز كن

شكر

بزرگ شدن كودكانه

تا مياد خونمون با كلي خوشحالي ميگه من بزرگ شدم ديگه آب توي دستم جمع مي شه

نمي فهمم چي مي گه، دستمو مي گيره دنبال خودش مي بره، روي نوك پنجه هاش بلند مي شه، به زور شير آب دستشويي رو باز مي كنه و انگشتاي دست كوچولوشو محكم مي چسبونه به هم و مي گيره زير آب... با ذوق شيرين كودكانه مي گه ببين مي تونم آب رو توي دستم نگه دارم و باهاش صورتمو بشورم

نوروز مبارك

دوش مي گفت كه فردا بدهم كام دلت
سببي ساز خدايا كه پشيمان نشود
حسن خلقي ز خدا مي طلبم خوي تو را
تا دگر خاطر ما از تو پريشان نشود
ذره را تا نبود همت عالي حافظ

طالب چشمه خورشيد درخشان نشود