همه چيز به همين هواي ابري و زمستوني ربط داره

تمام اين تلخي ها و ناراحتي ها

تابستون نيست كه تو عينك آفتابيتو پيش من جا بزاري و بعد از هر دلخوري بهانه اي باشه براي دوباره ديدنت

زمستونو دوست ندارم

اما تو باور نكن

قول بده كه خواهي آمد
اما هرگز نيا
اگر بيايی
همه چيز خراب می‌شود
ديگر نمی‌توانم
اينگونه با اشتياق
به دريا و جاده خيره شوم
من خو كرده‌ام
به اين انتظار
به اين پرسه زدن‌ها
در اسكله و ايستگاه
اگر بيايی
من چشم به راه چه كسی بمانم؟

رسـول يونـان

وقتي ناراحتيم تو احتياج داري تنها باشي و من احتياج دارم كنارم باشي
بلد نيستم تنها بودن تو رو بفهمم، وقتي نمي خواي كنارم باشي حس مي كنم دوستم نداري

وقتي تنها باشي شب يلدا جشن گرفتن نداره، وقتي بلندتر بودن شب رو ميشه جشن گرفت كه كنار اوني باشي كه منتظرشي و هندونه اي و آجيلي و قري و اينا... آخه تنهايي كه مزه نمي ده!
اولين روز زمستون هم اومد
برعكس سالهاي پيش اين زمستون رو دوست دارم و مي دونم قراره يكي از پرخاطره ترين زمستوناي زندگيم بشه
خدايا داري امتحانم مي كني؟ بهم صبر بده، كمك كن به خاطر تو قدم بردارم و توي هر قدم ببينمت، خدايا دشواري هاي راه رو براي من آسون كن... الهي من ضعيفم و تو قوي، كي جز تو مي تونه كمكم كنه؟ دلم براي مناجات اميرالمومنين تنگ شده

دونه دونه هاي برف كه مي باره منو ياد تو مي اندازه كه الان ازم دوري
ياد لحظه هايي كه با تو زير برف قدم مي زدم بدون اينكه تلخي سرماي برف رو حس كنم
الان حتي شال گردنم هم بوي تو رو مي ده، بوي عطر لحظه هايي كه با تو و با اشتياق با تو بودن مي گذشت
ازم دوري و مي دوني دلم پيشته، مي دوني كه باز دلم هواي با تو قدم زدن كرده، دلم هوس كرده دوباره با هم از سر پل تجريش تا آخر فرمانيه رو پياده بريم و بخنديم، يادته توي تمام اون لحظه ها دلمون نمي اومد دستامونو از هم جدا كنيم، مي گفتي دستتو بذار تو جيبت كه يخ نكني و وقتي مي گفتم نه دست يخ كرده ام رو مي بوسيدي و مي ذاشتي توي جيب كاپشنت... دستم توي دست تو توي جيب تو جاش گرم و امن بود
دلم تنگ شده براي با تو راه رفتن توي تمام كوچه پس كوچه هاي نياوران... براي اينكه وقتي مي رسيدم خونه از شوق با تو بودن داغ بودم و انگشتاي يخ زده پاهامو مي چسبوندم به شوفاژ تا كم كم گرم بشن ...
يادته؟ مطمئنم يادته اون شبي رو كه همه جا يخ زده بود و رفتيم با هم پارك نياوران... يادته چقدر هول شده بودم وقتي يخ حوض شكست و افتادي توي آب... يادته بعدا چقدر اداي كاراي اون شبم رو در آوردي؟ و چقدر خنديديم...
يادته اون روزي كه حسابي برف اومده بود و اومدي دانشگاه دنبالم؟ نرمي گلبرگهاي گل سرخي كه بهم دادي هنوز يادمه... دلهره اينكه شب راحت برسي خونه... يادته چند بار براي اينكه اذيتم كني اس ام اس زدي كه تصادف كردي و من چقدر هول كردم و ...
يادته؟ مي دونم تو هم يادته... قراره يادمون بمونه... پس تو هم برام تكرار كن

تو فكر مي كني شرايط عوض شده... من مي خواستم تو انتخابم كني و هزينه انتخابت رو هم بدي، پس براي من هنوز چيزي عوض نشده

چهره مهربون و هيجان زده ات وقتي در رو باز كردي هيچوقت يادم نمي ره... وقتي لباسي كه برام سوغاتي آورده بودي رو مي پوشيدم... وقتي بيدار شده بودي و مي خواستي خوابت رو تعريف كني... وقتي پرسيدي سوالي رو كه مي دونستي دوست دارم بشنوم... خدايا ممنون

…No one can come between our love and destiny,
with freedom there will be the sweetest kiss of all…

1- دوست واقعي واقعي اونيه كه خود خودتو بهش نشون بدي و از قضاوتش نترسي...

2- آي حرص مي خورم ازاينكه يكي با هد ست موسيقي گوش بده ولي اينقدر صداشو بلند كنه كه تويي كه نمي خواي اون موسيقي رو بشنوي هم به اجبار گوش بدي... آخه بهشون چي بگم؟ يعني گوششون كر نمي شه؟!

3- خودمو دستگير كردم درحالي كه داشتم پرتقال رو با چنگال مي خوردم

4- آخه اطرافيان من چه گناهي كردن كه بايد غرغركردن هاي منو تحمل كنن... پس كي برميگردي؟ هلاك شدم

بدقولي نكن ديگه! قرار بود امشب برگردي خونه! چرا آخه؟ موقع رفتنت به اندازه 4 روز بي تو بودن نگاهت كردم... اگه مي دونستم قراره يك هفته بيشتر بموني... اگه مي دونستم شايد صبح يكشنبه اونقدر بداخلاقي نمي كردم، شايد وقتي بغلم مي كردي رومو بر نمي گردوندم... شايد... حالا ديگه خيلي ديره

چهار سال قبل در چنين روزي

براي چندمين بار از صبح به عكسمون نگاه مي كنم ... به تو نگاه مي كنم و به تك تك اجزاي صورتت و به نگاه مهربونت... و مي شمرم. 44 ساعت مونده به دوباره ديدنت

اينقدر دوست دارم بدونم اونايي كه ماشينشون رو جوري پارك مي كنند كه توي سه تا پاركينگ فقط دو تا ماشين جا بشه، چه شكليند؟ اينقدر دوست دارم لهشون كنم! ديروز توي پاركينگ بيهقي بيشتر از نيم ساعت چرخيدم دنبال پيدا كردن جاي خالي ... و مرده و زنده همشون رو (اعم از مذكر و مونث) ياد كردم