یه مدت خیلی مشغول بودم مشغول روحی با ظاهری آروم

پر بودم از طرح و رویا و اضطراب و نگرانی

توی هر قدم همراه و کنارم بودی و فکر بودنت منو آروم می کرد

خدای مهربون من ممنون که منو تنها نذاشتی و مثل هربار صدامو شنیدی و جواب دادی

شکر که یادت رو در دل من زنده نگه داشتی

شکر که برام خدایی می کنی حتی اگه من نمیفهمم و نمی بینم و نمیشنوم

شکر که هستی